บทที่ 20 ความเจ็บปวด

แม้ว่าบนเกาะจะมีงานแต่เพราะจัดกันที่หน้าหาดทำให้เสียงไม่ได้ดังไปยังโซนพักผ่อน อีกทั้งเวลาก็ไม่ได้คิดอยากจะไปร่วมงานพวกนั้นเลยสักนิด เธอยังคงนั่งกอดเข่าด้วยความคิดมากและทุกข์ระทมเหมือนกับทุกๆ คนที่กว่าจะผ่านไปได้

ประตูกระท่อมหลังท้ายสุดถูกเปิดออกก่อนจะปิดลงทำให้ร่างบางของเวลาเงยไปมองทันที และครั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ